W środę 11 czerwca 2025 będziemy obserwować na niebie piękną truskawkową pełnię księżyca w znaku strzelca. Truskawkowa pełnia księżyca to zazwyczaj ostatnia pełnia wiosny lub pierwsza pełnia lata. Nazwa wzięła się oczywiście od sezonu truskawkowego. Księżyc ten jest piękny, duży i złocisty dlatego nie możesz tego przegapić

Ostatnio mieliśmy wiele skomplikowanych retrogradacji i zaćmień, jednak Strzelec jest znany ze swojej hojności, waleczności, poszukiwań, a przede wszystkim optymizmu. To brzmi znacznie lepiej niż retrogradacja Saturna, prawda? 

Truskawkowa pełnia będzie drugim superksiężycem w 2025 roku! Powszechną definicją superksiężyca jest “Księżyc w pełni, który znajduje się w odległości co najmniej 90% perygeum (czyli punktu, w którym Księżyc jest najbliżej Ziemi)”. A nasz księżyc 11 czerwca znajdzie się w odległości 222 238,4 mil (357.658 km).

Jak zadziała na nas truskawkowa pełnia księżyca w Strzelcu?

W tej chwili jesteśmy w czasie odkrywania różnych zainteresowań, fascynacji drobiazgami świata. Jeśli Bliźniak zajmuje się szczegółami, to Strzelec (który znajduje się naprzeciwko Bliźniąt) będzie miał większy obraz, szersze postrzeganie. Stąd ta lunacja sugeruje, żebyś zrobił coś nietuzinkowego i nieco bardziej spektakularnego niż dotychczas.

Rzeczywiście Strzelec to głęboki i filozoficzny znak. Symbolicznie jego łuk i strzała wskazują na sferę prawdy wyższego rzędu. 

Truskawkowa pełnia księżyca pokaże nam punkt w naszej podróży między tym co chcieliśmy zrobić i osiągnąć w 2025 roku, a tym, gdzie obecnie się znajdujemy. 

Ta lunacja to też czas gdy dwie potężne koniunkcje wystąpią jednocześnie, odpowiednio między Wenus i Uranem oraz Marsem i Chironem. W sumie oznacza to, że czerwcowa pełnia księżyca 2025 w Strzelcu jest niesamowicie potężną lunacją – która pozostawi na nas ślad. Zrobi to prosząc nas, abyśmy byli otwarci na zmiany i zaakceptowali, że nawet jeśli wydarzenia nie idą zgodnie z planem, wciąż za zakrętem tej całej fabuły jest piękna droga. Chciałabym również, abyście porzucili swoje mechanizmy obronne, lęki i powitali szansę na nowy początek. Zaufaj sobie i swojej intuicji – znasz prawdę albo wkrótce poznasz.

Rytuał na truskawkową pełnię księżyca

Początek lata to czas radowania się bogactwem natury. Ten rytuał wykorzystuje pyszne truskawki, aby połączyć Cię z miłością, szczęściem, dobrobytem, ​​seksualnością i płodnością.

Nadchodzącą pełnia zwiastuje, że drobne, gwiaździste kwiaty truskawek przekształcą się w słodkie, dojrzałe owoce. Lato to czas wytchnienia, kiedy poświęcamy czas na wygrzewanie się na słońcu, kontakt z naturą i ponowne połączenie z samym sobą. Czas wydaje się nieco zwalniać wraz ze wzrostem temperatur, zachęcając nas do delektowania się dłuższymi dniami w cieniu drzewa.

Ta pierwsza letnia pełnia księżyca to doskonały czas, aby zwolnić i poczuć wdzięczność za obfitość obecną w naszym życiu wiedząc, że ta praktyka pomoże nam rozpoznać i przyciągnąć więcej takich doświadczeń. Energetyczne nasiona, które teraz sadzimy, będą rosły i kwitły przez cały sezon letni. Praktykowanie uważności poprzez rytuał może pomóc nam pielęgnować te nasiona, aby zapewnić obfite zbiory.

Truskawkowa pełnia księżyca – rytuał z truskawką 

Wiele z moich ulubionych rytuałów obraca się wokół jedzenia sezonowego. Przygotowanie jedzenia jest chyba najstarszą formą magii. Kiedy przygotowujemy jedzenie z miłością i intencją, cofamy się w czasie i ujmujemy kawałek ognia i magii z paleniska naszych przodków.

Każdy owoc, warzywo, zioło, przyprawa, nasiono, ziarno i orzech, które wkładamy do naszego ciała ma zarówno odżywcze właściwości jak i te magiczne „energetyczne”. Niesamowita moc i alchemia jedzenia — mieszając odpowiednie składniki, tworzymy posiłki, które są pyszne, bogate w składniki odżywcze, ale i zbudowane z potężnej energii i intencji.

Przygotuj jakieś pyszne danie z truskawką, to może być sałatka, gofry czy cokolwiek innego. Wyobraź sobie, że każdy składnik dodajesz do “mikstury miłości”, która odżywi Cię wewnętrzne. Postaraj się zjeść ten posiłek uważnie. Zrób z jedzenia eksploracje po smakach, teksturach i dźwiękach. 

Rytuał Truskawkowego Księżyca

Truskawki mają pewne szczególne symboliczne znaczenie – miłość, szczęście, dobrobyt, zmysłowość i płodność. W tym prostym rytuale możesz skupić się na jednej lub wszystkich tych rzeczach, aby pomóc wciągnąć ich więcej do swojego życia.

Będziesz potrzebował:

• Świecy
• Trzy do pięciu świeżych truskawek
• Długopisu i papieru

1. Zapal świecę i skup się na płomieniu. Zastanów się czego chciałabyś więcej w swoim życiu. Czy Twoje przyjaźnie mogłyby być silniejsze? A może chciałabyś mieć więcej czasu na nic nie robienie?

    

2. Weź do ręki truskawki i trzymaj je. Zamknij oczy i pomyśl o tym jak czują się na Twojej skórze, jak Ty je odczuwasz. Teraz wróć do tego czego chcesz więcej i zastanów się, w jaki sposób ta rzecz jest już obecna w Twoim życiu. To jest klucz do manifestacji – przyznanie, że już posiadamy przynajmniej część tego, czego pragniemy. Manifestacja to tylko przyzwolenie na rozwój.

    

3. Pozwól, aby te dobre wspomnienia i uczucia przepłynęły przez Ciebie całą. Poczuj jak ta energia wpływa do truskawek, wypełniając je, aż zaczną pulsować. Zjedz truskawki jedną po drugiej, pozostając w uczuciu obfitości, które właśnie wyczarowałaś.

    

4. Teraz zrób listę wszystkich wspomnień , wydarzeń, ludzi i rzeczy, które przynoszą Ci radość i napisz dlaczego dają Ci szczęście. Złóż kartkę i trzymaj ją w miejscu, w którym zobaczysz ją codziennie. 

Ta truskawkowa pełnia księżyca to będzie wyjątkowy czas, dlatego zapraszam Cię na sesję Aktywacji Kundalini w Poznaniu! Poczuj moc i zanurz się głębiej w magię tej czerwcowej pełni księżyca!

Patrycja Ługiewicz

Founder, redaktor, autor

Dziś poruszymy temat niezwykle ważny w rozwoju osobistym, psychologicznym i duchowym – temat, który dotyka każdego z nas, choć często pozostaje nieuświadomiony.

Zajmiemy się zjawiskiem ego: czym naprawdę jest, jaką pełni rolę w naszym życiu oraz dlaczego zamiast z nim walczyć, warto nauczyć się go rozumieć, obejmować i transformować.

Ego bywa demonizowane zarówno w duchowości, jak i w potocznych narracjach o „przebudzeniu”. Słyszymy: „pozbądź się ego”, „ego to wróg duszy”, „musisz je zniszczyć, by osiągnąć oświecenie”. Ale czy naprawdę o to chodzi? Czy celem rozwoju jest zrezygnowanie z części siebie? A może ego to nieprzyjemny, lecz wierny nauczyciel – prowadzący nas przez lekcje, których inaczej byśmy nie przyjęli?

W tym artykule zaproszę Cię do spojrzenia na ego z nowej perspektywy – pełnej łagodności, świadomości i głębokiego zrozumienia. Zajrzymy w głąb psychiki i duszy, przyjrzymy się mechanizmom, które nas chronią, ograniczają i… pozwalają wzrastać. Bo prawda jest taka: dopiero wtedy, gdy przestajesz z ego walczyć, zaczynasz naprawdę siebie poznawać.

Czym jest ego w duchowości i psychologii?

Ego to jedno z tych pojęć, które potrafi wzbudzać skrajne emocje – od lęku i niechęci, przez fascynację, aż po duchowe zamieszanie.
To słowo pojawia się zarówno w rozmowach o psychoterapii, jak i podczas ceremonii uzdrawiających, sesji jogi czy medytacji. Ale czym ego tak naprawdę jest – i czy faktycznie powinniśmy je „pokonać”?

W kontekście duchowości ego bywa postrzegane jako bariera na drodze do oświecenia, przeszkoda w osiągnięciu jedności z Wszechświatem, Bogiem czy Wyższym Ja.
To ono według wielu szkół duchowych generuje iluzję oddzielenia – przekonanie, że jesteśmy sami, że musimy walczyć, że musimy „zasłużyć” na miłość.

Z kolei w psychologii ego pełni rolę zupełnie inną.
To centrum naszej świadomości – element psychiczny, który pomaga nam orientować się w rzeczywistości, budować tożsamość i podejmować decyzje.
To ego pozwala nam rozpoznawać „kim jestem”, jakie mam granice, wartości i potrzeby.
Bez ego – nie byłoby osobowości, wyborów, relacji.

Ego nie jest wrogiem. Ego to narzędzie.

Wbrew popularnym duchowym hasłom, ego nie jest złe.
Nie jest też dobre.
Jest neutralnym narzędziem – takim, które może zarówno służyć wzrostowi, jak i podtrzymywać cierpienie. Wszystko zależy od tego, czy działa w harmonii z sercem i duszą, czy napędzane jest lękiem, kontrolą i nieuświadomionymi ranami.

Kiedy ego działa z poziomu miłości – tworzy zdrowe granice, wspiera autentyczność i chroni naszą integralność.
Kiedy działa z poziomu lęku – zamyka nas w przekonaniach, osądach, porównaniach i iluzjach oddzielenia.

Czy trzeba „zabić ego”?

To jeden z najczęstszych mitów w świecie duchowości.
Slogany w stylu „Pozbądź się ego”, „Zniszcz ego”, „Ego to wróg” brzmią radykalnie – ale mogą być bardzo niebezpieczne.

Dlaczego? Bo zamiast prowadzić do integracji – powodują wewnętrzną wojnę.
Zaczynasz zwalczać część siebie. Często tę najbardziej wrażliwą – która krzyczy o miłość i zrozumienie.

💡 Paradoksalnie to ego próbuje „zabić ego”. Bo boi się rozpuszczenia. Boi się, że zniknie, jeśli przestanie być słyszane.

Co zamiast walki?

Zamiast walczyć – zaprośmy ego do dialogu.
Zacznijmy je obserwować, rozumieć i transformować.

Zamiast je uciszać – wysłuchajmy go jak dziecka, które nie dostało kiedyś czułości.
Bo właśnie tym często jest ego – wewnętrznym dzieckiem, które potrzebuje naszej obecności i bezwarunkowej akceptacji.

Transformacja ego nie polega na jego unicestwieniu.
Polega na tym, by je uświęcić. By dać mu miejsce, ale nie pozwalać mu kierować całym życiem.

💫 Ego przestaje rządzić wtedy, gdy przestajemy je odrzucać.
💫 Ego zostaje uzdrowione wtedy, gdy uczymy się działać nie zamiast niego, ale ponad nim – z poziomu Duszy i serca.

Dlaczego ego brzmi jak wróg?

Ego często przemawia głośno, ostro i bez ogródek.
To wewnętrzny głos, który nie owija w bawełnę. Mówi rzeczy, których nie chcemy usłyszeć – w sposób, który bywa szorstki, emocjonalny, a nawet raniący.

Ale to, że ego mówi głośno, nie oznacza, że mówi źle.
Czasem jego sposób wyrazu przypomina wymagającego rodzica lub zagubione dziecko, które chce być zauważone, ale nie umie poprosić o miłość w łagodny sposób.

Ego chce nas ochronić. Ale robi to nieudolnie.

Ego pełni funkcję ochronną – jego głównym zadaniem jest utrzymać nas przy życiu, psychicznie i emocjonalnie.
To ono uczy nas unikać zagrożeń, dostosowywać się, przetrwać.

Problem pojawia się wtedy, gdy nie jesteśmy świadomi, że to ono mówi.
Kiedy nie słuchamy ego świadomie – zaczyna nami rządzić z cienia. I wtedy:

• pojawiają się konflikty w relacjach

• uruchamia się autosabotaż

• uruchamiają się mechanizmy obronne jak lęk, kontrola, perfekcjonizm czy manipulacja

To nie kara. To zaproszenie.

Gdy ego manifestuje się w sposób niewygodny – to nie dlatego, że coś z nami „nie tak”.
To zaproszenie do spotkania ze sobą.
Zobaczenia swoich ran, przekonań, emocji, które dotąd były ukryte.

Ego to jak strażnik naszych niedokończonych historii.
Gdy mówi: „Nie rób tego”, „Nie jesteś gotowa”, „Oni Cię odrzucą” – nie chce nas skrzywdzić.
Chce nas ochronić przed bólem, który już kiedyś przeżyliśmy.

Ale jeśli go nie zauważysz – ego przejmie stery i poprowadzi Cię na autopilocie… prosto w kolejne powtórzenia.

Typy ego: jak rozpoznać je w sobie?

Ego przybiera różne formy – od dominujących i hałaśliwych po ciche i sabotażujące.
Poniżej znajdziesz trzy najczęściej spotykane archetypy ego, które mogą funkcjonować jednocześnie – w zależności od sytuacji.

1. Ego performera – „Jestem najlepszy!”

To ego, które pragnie być w centrum.
Dominuje, kontroluje, zdobywa – często z pozoru pewne siebie, błyskotliwe, charyzmatyczne. Ale pod maską siły kryje się głęboki lęk przed odrzuceniem i utratą wpływu.

🔍 Objawy:

• potrzeba bycia zawsze „na szczycie”

• krytykowanie innych dla własnej dominacji

• trudność z przyjmowaniem krytyki

• porównywanie się i potrzeba wygrywania

• nadmierna identyfikacja z osiągnięciami

💬 To ego mówi: „Słuchaj mnie, wiem najlepiej. Nie ma miejsca na słabość.”

2. Ego hamujące – „Nie pokazuj się”

To cichy głos wewnętrzny, który szepcze: „Nie jesteś dość dobra”, „Zostaniesz wyśmiana”, „Nie zasługujesz”.
Działa z poziomu lęku i niskiego poczucia własnej wartości. Chroni Cię przed bólem porażki – kosztem ekspresji, twórczości i odwagi.

🔍 Objawy:

• unikanie wyzwań i widoczności

• perfekcjonizm i prokrastynacja

• paraliżujący lęk przed oceną

• silne wewnętrzne krytykowanie siebie

• rezygnowanie z marzeń „na wszelki wypadek”

💬 To ego mówi: „Zostań w cieniu. Lepiej nic nie mówić niż coś spieprzyć.”

3. Ego duchowe – „Jestem bardziej oświecony od innych”

To jedno z najbardziej podstępnych wcieleń ego – ukrywa się za maską „światła i miłości”.
Często pojawia się u osób na ścieżce duchowej, które zaczynają utożsamiać się z rolą przewodnika, nauczyciela, uzdrowiciela.

🔍 Objawy:

• poczucie duchowej wyższości

• umniejszanie „nieprzebudzonych”

• obsesja na punkcie czystości energetycznej

• ucieczka od cienia pod przykrywką „wysokiej wibracji”

• brak autentyczności – zamiast serca, duchowa rola

💬 To ego mówi: „Oni jeszcze nie rozumieją. Tylko ja mam kontakt z Prawdą.”

Pamiętaj: ego to nie tożsamość. To struktura.

Ego to zaledwie część większej całości.
Gdy zauważysz którykolwiek z tych głosów – nie musisz się ich wstydzić.
Wystarczy, że ich nie pomylisz z prawdą.

Jeśli do tej pory widziałaś ego jako wroga – zapraszam Cię, by spojrzeć na nie jak na przewodnika.
Jak na zagubione dziecko, które potrzebuje Twojej miłości i uwagi.

Gdy je obejmiesz – przestanie walczyć.
Gdy je zrozumiesz – przestanie ranić.
Gdy je ukochasz – zacznie Ci służyć.

Patrycja Ługiewicz

Founder, redaktor, autor

Każdy dzień przynosi nowe wyzwania. Wielokrotnie doświadczamy stresu i napięcia. Życie jest pełne obowiązków, terminów, zadań, a dostęp do nadmiaru informacji sprawia, że nasze umysły pracują na pełnych obrotach. Jesteśmy przebodźcowani, a ciągła presja i tempo życia mogą prowadzić do chaosu zarówno w naszych umysłach, jak i ciałach.

Warto sobie uświadomić, że stres nie jest tylko chwilowym uczuciem. Przewlekła ekspozycja na stres może mieć długoterminowe skutki dla naszego zdrowia i samopoczucia. Może prowadzić do problemów zdrowotnych, takich jak choroby serca, nadciśnienie, bóle głowy, a nawet depresja. Dlatego kluczowe jest dbanie o równowagę między wymaganiami codziennego życia, a potrzebami naszego umysłu i ciała.

Niezwykle pomocnym narzędziem w walce z codziennym stresem są wszelkie metody relaksacji. Warto znaleźć swój sposób na ukojenie codziennych napięć, który jednocześnie będzie dostosowany do naszego trybu życia.

W tym artykule przyjrzymy się różnym sposobom na relaksację, które pozwolą Wam na chwilę oderwania się od codziennych obowiązków i przywrócenie spokoju wewnętrznego. 

Jednym z najskuteczniejszych sposobów na osiągnięcie tej równowagi jest praktyka jogi. Nawet codzienna 10cio minutowa praktyka jogi będzie świetną rutyną w walce z chroniczym stresem.

Joga a relaksacja – odpoczynek dla ciała i umysłu

Joga to praktyka, która poprzez pracę w asanach połączoną z technikami oddechowymi jest prawdziwą ucztą dla naszego ciała. Odprężone ciało to również zrelaksowany umysł. Joga jest swoistą medytacją w ruchu, która daje nam wielowymiarowe korzyści.. 

Wyciszamy nasz układ nerwowy, skupiamy nasze myśli “na byciu tu i teraz”. Daje nam to możliwość przekierowania naszej uwagi i skupienie jej na sobie. Możemy na chwilę oderwać nasze myśli od codziennych obowiązków. Praktyka jogi daje nam uziemienie, poczucie kontroli nad ciałem i umysłem. 

Istnieje wiele pozycji jogi, które są jednocześnie relaksujące i kojące, ale my wybrałyśmy dla Was 5 naszych ulubionych: 

Pozycja dziecka (Balasana): 

Ta pozycja intensywnie rozciąga plecy, kark i barki oraz łagodzi napięcie w tych obszarach. Ułatwia rozluźnienie klatki piersiowej przez co możemy zauważyć poprawę w sposobie naszego oddychania. Pomaga również wyciszyć umysł, tworząc poczucie bezpieczeństwa i odprężenia.

Jak wykonać pozycję dziecka?

Usiądź na macie z wyprostowanymi nogami. Delikatnie złóż jedną nogę, umieszczając stopę na przeciwległym udzie i w wsuń ją głęboko w pachwinę. Kolano powinno opaść i znajdować się na wysokości biodra. Następnie drugą nogę w ten sam sposób. Dłonie połóż na kolanach, tworząc ulubioną mudrę np. Gyan Mudra –  łącząc kciuk i palec wskazujący.

Pozycja lotosu (Padmasana): 

Pozycja Lotosu jest idealna do medytacji i głębokiej pracy z oddechem. Wspomaga koncentrację i uspokaja umysł.. Na początku może być trudna do wykonania, dlatego wykonuj tę asanę z dużą uważnością. Jeżeli jej wykonanie jest dla Ciebie trudne popracuj nad mobilizacją bioder np. w pozycji malasany lub badhakonasany. 

Jak wykonać pozycję lotosu? 

Zacznij od klęczenia na macie. Usiądź na piętach, złącz ze sobą duże palce stóp, rozszerz kolana na szerokość maty. Następnie zacznij delikatnie pochylać tułów do przodu,. Wyciągnij ręce przed siebie i opuść czoło na podłogę. Powędruj swoimi dłońmi w kierunku początku maty. Poczuj jak rozciągają się boki Twojego tułowia. Odłóż przedramiona na matę, z każdym wydechem pozwól swoim ramionom opadać w kierunku maty, 

Pozycja węża (Bhujangasana): 

Pozycja węża, znana także jako Bhujangasana w jodze, jest asaną, która jest często wykonywana w celu zwiększenia elastyczności i wzmocnienia pleców, a także dla głębokiego relaksu i redukcji stresu.

Jak wykonać pozycję węża?

Połóż się na macie do jogi twarzą w dół, z wyprostowanymi nogami. Rozsuń stopy na szerokość bioder. Połóż dłonie na podłodze na wysokości klatki piersiowej z palcami skierowanymi do przodu. Podczas wdechu powoli podnieś klatkę piersiową do góry, prostując powoli ręce. Pilnuj, aby zostawić delikatnie ugięte łokcie. Utrzymuj biodra i nogi na macie. Rozluźnij pośladki. Z każdym wydechem oddalaj barki od uszu. Delikatnie odchyl głowę do tyłu, ale nie przesadzaj, aby nie nadwyrężyć szyi. Wsłuchuj się w swoje ciało. 

Pozycja Psa z Głową w Dół (Adho Mukha Svanasana):

Ta pozycja doskonale rozciąga całe ciało – plecy, ramiona, nogi i stopy. Pozwala na lepsze ukrwienie mózgu, co przynosi odprężenie i zwiększa skupienie.

Jak wykonać pozycję psa z głową w dół?

Przejdź do pozycji czterech punktów podparcia (na czworaka), a następnie odpychając się od dłoni unieś biodra do góry, tworząc kształt odwróconej litery 'V’. Ręce powinny być wyprostowane (uważaj na przeprosty w łokciach), a stopy ustawione na szerokość bioder. Chcemy skupić się na wydłużeniu pleców. Jeżeli jest to trudne z wyprostowanymi nogami, spróbuj delikatnie ugiąć kolana. Mocno odpychaj się od dłoni. Głowa powinna być między ramionami, uszy daleko od barków, wzrok kierujemy na nasze stopy. 

Skłon w przód (Uttanasana):

Uttanasana jest doskonała do rozciągania ścięgien, ud i bioder, a także do poprawy krążenia w górnej części ciała. Jest to także dobra pozycja do uspokojenia umysłu i ulgi w stresie.

Jak wykonać skłon w przód?

Stań na początku maty. Rozsuń stopy na szerokość bioder. Z wdechem unieś ręce w kierunku sufitu z wydechem wykonaj skłon z bioder, skieruj swoje dłonie w kierunku maty. Możesz użyć pomocy w postaci klocka do jogi. Pozostań na lekko ugiętych nogach w kolanach. Upewnij się, że Twoje barki i szyja są rozluźnione. Głowa powinna wisieć luźno w kierunku maty.  Możesz pozostać w aktywnym wariancie – cały czas aktywnie pogłębiając skłon w kierunku maty albo złap dłońmi przeciwne łokcie i spłyń tułowiem w kierunku maty. 

Savasana

“Przygotujcie się do savasany” – obstawiam, że jest to jedna z ulubionych komend, którą uczniowe słyszą na zajęciach jogi 🙂

Savasana jest idealną asaną, która wykonywana na koniec zajęć integruje bodźce, które ciało przyjęło podczas praktyki, ale jest też świetną pozycją do odpoczynku w ciągu dnia. Wycisza zarówno ciało, jaki i układ nerwowy. 

Warto pamiętać, że praktyka jogi to nie tylko seria pozycji, ale także kontrolowany oddech i medytacja. To kompleksowa metoda, która może pomóc nam odnaleźć spokój i równowagę zarówno w ciele, jak i umyśle. Oprócz jogi istnieją również inne techniki i praktyki, które mogą pomóc w relaksacji i radzeniu sobie ze stresem, niektóre z nich znajdziesz poniżej. 

Inne sposoby na relaksację

Pamiętajmy, że znalezienie czasu na odprężenie to dbanie o nasze zdrowie psychiczne, które jest równie ważne, jak dbanie o nasze zdrowie fizyczne. Nie zaniedbujmy więc swojego wewnętrznego spokoju, ponieważ to klucz do pełni życia. Jeżeli więc nie masz czasu na praktykę jogi, skorzystaj z innych sposobów na relaksację. 

Pranajama i praca z oddechem

W życiu pełnym stresu i napięcia, kontrola oddechu może być kluczem do wyciszenia i przywrócenia równowagi. Jednym z najefektywniejszych narzędzi w tej dziedzinie jest pranajama, technika jogi, która skupia się na kontroli oddechu. 

Nadi Shodhana

Jedną z podstawowych praktyk pranajamy jest „Nadi Shodhana„, co można przetłumaczyć jako „czyszczenie kanałów energetycznych”.

Jak wykonać:

Aby rozpocząć praktykę Nadi Shodhana, znajdź ciche i spokojne miejsce, gdzie możesz usiąść wygodnie w pozycji medytacyjnej. 

Następnie wykonaj następujące kroki:

• Usiądź wygodnie i wyprostuj swoją sylwetkę. Skoncentruj się na aktywnym wydłużeniu kręgosłupa, ale jednocześnie zrelaksowanym ciele. Użyj swojej prawej dłoni, odłóż swój palec wskazujący i środkowy tak, aby kciuk odłożyć na prawe nozdrze (aby móc zatykać prawą dziurkę nosa), a palec serdeczny pozostawiając na lewym nozdrzu (aby móc zatykać lewą dziurkę). 
• W tej pozycji weź spokojny wdech, następnie zakryj prawą dziurkę od nosa, wydychaj powietrze przez lewą dziurkę. 
• Następnie przez tą samą dziurkę weź wdech, a następnie przykryj lewą dziurkę, a przez prawą zrób spokojny wydech. 
• Zrób to w sposób spokojny i skontrolowany. Pozstaw ręce w tej samej pozycji i zrób wdech przez prawą dziurkę. 
• Teraz wydychaj powietrze przez lewą dziurkę. Powtórz ten proces kilka razy, zawsze zaczynając od lewej dziurki nosa.

Praktyka Nadi Shodhana pomaga wyrównać przepływ energii w ciele, usuwając napięcia i przywracając spokój umysłowi. Jest to idealne narzędzie do wykorzystania zarówno w momencie intensywnego stresu, jak i jako codzienna praktyka medytacyjna.

Oddech pudełkowy (Box Breathing)

Ta technika polega na równym rozkładzie fazy oddechu. Wykonuje się ją w czterech równych częściach: wdech, wstrzymanie oddechu, wydech, wstrzymanie oddechu. Każda faza trwa zazwyczaj od 4 do 6 sekund. Oddech pudełkowy jest często stosowany przez osoby wykonujące zawody związane ze stresem, jak np. żołnierze czy strażacy, ponieważ pomaga w uspokojeniu umysłu i zwiększeniu koncentracji.

Oddech 4-7-8

Ta technika polega na wdychaniu powietrza przez nos przez 4 sekundy, wstrzymaniu oddechu na 7 sekund i wydychaniu przez usta przez 8 sekund. Jest to metoda promowana przez dr. Andrew Weila, znana z efektywnego obniżania poziomu stresu i poprawy jakości snu.

Ucisk motyla

Uścisk motyla, inspirowany terapią EMDR, ma za zadanie łagodzić stres pourazowy i intensywne lęki. Wywodzi się z ćwiczeń wprowadzonych po huraganie Paulina w Meksyku w 1997 r. i pomaga w radzeniu sobie z trudnymi emocjami. Ta technika polega na naśladowaniu ruchów motyla na klatce piersiowej, co stymuluje obie półkule mózgowe i przynosi relaksację neurologiczną.

Wykonanie uścisku motyla jest proste i może być stosowane w chwilach lęku czy niepokoju. Polega na skrzyżowaniu ramion na klatce piersiowej, spleceniu kciuków do imitacji motyla i lekkim oklepywaniu klatki piersiowej. Uścisk motyla jest szczególnie użyteczny w problemach ze snem, atakach paniki i radzeniu sobie w trudnych sytuacjach życiowych. Choć nie rozwiązuje problemów u ich źródła, stanowi ważny krok w kierunku emocjonalnego spokoju i pracy nad sobą.

Aby wykonać uścisk motyla, postępuj zgodnie z poniższymi krokami:

• Usiądź lub stań w miejscu, które jest dla Ciebie komfortowe, ciche i spokojne.
• Skrzyżuj ramiona na klatce piersiowej. Dłonie i palce powinny być skierowane w stronę szyi, a opuszki palców umiejscowione poniżej obojczyków.
• Spleć kciuki tak, aby utworzyć motyla. Reszta palców, będąca przedłużeniem palców, będzie reprezentować skrzydła owada.
• Wykonaj naprzemiennie lekkie klepnięcia w klatkę piersiową, na przemian lewą i prawą ręką. Wykonuj te ruchy przez około 30 sekund, po czym zrób krótką przerwę i zacznij od nowa.
• Podczas wykonywania uścisku motyla, weź głęboki oddech. Pozwól swoim emocjom harmonizować się stopniowo. Podczas ćwiczenia, zaakceptuj pojawiające się myśli i emocje bez osądzania. Pozwól sobie przejść przez to, co czujesz.

EFT (Emotional Freedom Techniques)

Emotional Freedom Techniques (EFT) to niezwykle efektywna technika, która opiera się na delikatnym stukaniu palcami w konkretne punkty na ciele, przy jednoczesnym wyrażeniu/ uwalnieniu emocji i myśli. To podejście pomaga uwolnić nagromadzone napięcie i stres, pomagając odzyskać równowagę w sferze emocjonalnej. Metoda ta jest stosunkowo prosta do nauki i wykorzystywania w codziennym życiu.

Aby rozpocząć praktykę EFT, wykonaj następujące kroki:

• Wybierz konkretny problem lub uczucie, które chcesz zredukować. Może to być stres, lęk czy nawet ból fizyczny. Pomyśl o swojej intencji. Skoncentruj się na tym uczuciu i ocenie jego intensywności na skali od 0 do 10, gdzie 0 oznacza brak intensywności, a 10 – maksymalną intensywność.
• Wykonaj serię tapowań (opukiwań) na określonych punktach na ciele. Powszechne punkty to: początek brwi, bok oka, pod okiem, pod nosem, pod dolną wargą, początek mostka, pod pachami i na głowie.
• Podczas tego procesu, wyraź swoje uczucia i myśli na głos. Możesz na przykład powiedzieć: „Mimo że odczuwam ten stres, akceptuję siebie i moje uczucia.” Po zakończeniu jednej rundy stukania, oceniaj ponownie intensywność swojego uczucia na skali od 0 do 10. Jeśli intensywność zmniejszyła się, kontynuuj pracę nad problemem, powtarzając kolejne rundy stukania, aż poczujesz ulgę.

Powtarzaj praktykę EFT, jeśli zajdzie taka potrzeba, aby utrzymać równowagę emocjonalną.

Metoda EFT może być skutecznym narzędziem zarówno w redukcji nagłego stresu, jak i w dłuższym okresie pracy nad emocjonalnymi problemami. To technika, która pozwala skupić się na konkretnych uczuciach i myślach, a jednocześnie wyzwala potencjał do ich rozwiązania.

Odprężające i relaksujące zapachy

Zapachy odgrywają znaczącą rolę w procesie relaksacji i są szeroko stosowane w aromaterapii, która jest formą holistycznego leczenia wykorzystującego naturalne ekstrakty roślinne do poprawy zdrowia ciała, umysłu i ducha. Oto kilka popularnych zapachów używanych do relaksacji:

• Lawenda:

Lawenda jest jednym z najbardziej znanych zapachów do relaksacji. Ma właściwości uspokajające, pomaga w łagodzeniu stresu, niepokoju i może wspierać lepszy sen.

Można używać olejku lawendowego w dyfuzorze, dodać kilka kropel do kąpieli lub stosować bezpośrednio na skórę po rozcieńczeniu z olejem nośnikowym.

• Bergamotka:

Bergamotka jest znana ze swojego cytrusowego, lekko kwiatowego aromatu.

Posiada właściwości poprawiające nastrój i łagodzące objawy stresu.

Powinna być stosowana z ostrożnością, gdyż może zwiększać wrażliwość skóry na światło słoneczne.

• Sandałowiec:

Sandałowiec ma ciepły, drzewny zapach, który pomaga wyciszyć umysł i może być pomocny w medytacji.

• Mięta pieprzowa:

Mięta pieprzowa ma orzeźwiający, pobudzający zapach, który może również pomóc w łagodzeniu bólu głowy i poprawie koncentracji.

• Jaśmin:

Jaśmin jest znany ze swojego słodkiego, intensywnego zapachu. Ma właściwości uspokajające, pomagające w relaksacji i poprawie nastroju.

• Róża:

Róża ma piękny, kojący zapach. Jest znana z właściwości redukujących stres, poprawiających nastrój i wspomagających emocjonalne samopoczucie.

• Ylang-Ylang:

Ylang-Ylang ma słodki, kwiatowy zapach. Jest znany z właściwości relaksujących. Pomaga w zwalczaniu stresu i poprawia nastrój.

Przytulanie, terapia dotykiem

Przytulanie to niezwykle prosty, ale niezwykle skuteczny sposób na redukcję stresu i poprawę ogólnego samopoczucia. To forma terapii dotykiem, która wykorzystuje bliskość fizyczną z inną osobą, zwierzęciem domowym lub nawet pluszowym misiem. Takie działanie wywołuje poczucie bezpieczeństwa i wewnętrznego spokoju.

Dotyk jest jednym z najważniejszych ludzkich zmysłów, a przytulanie może wyzwalać uwalnianie hormonów szczęścia, takich jak oksytocyna. To właśnie dlatego tak wielu ludzi czuje się lepiej po prostu przytulając się do kogoś. Niezależnie od tego, czy to jest przytulanie partnera życiowego, dziecka czy ukochanego zwierzaka, ta forma kontaktu fizycznego ma ogromny wpływ na nasze samopoczucie.

Przytulanie może pomóc w redukcji stresu, łagodzić uczucie samotności i zwiększać poczucie bezpieczeństwa. To również doskonały sposób na nawiązywanie więzi emocjonalnych z innymi ludźmi. Niezależnie od tego, czy jesteś osobą, która potrzebuje więcej bliskości fizycznej, czy nie, warto docenić moc przytulania jako narzędzia do radzenia sobie ze stresem i dbania o własne zdrowie psychiczne.

W życiu pełnym stresu i napięcia, ważne jest znalezienie czasu na relaksację i radzenie sobie z nagromadzonymi emocjami. Metody takie jak joga, pranajama, EFT czy po prostu dotyk drugiej osoby mogą pomóc Ci w odprężeniu się i uspokojeniu nerwów. Wybierz te metody, które najlepiej odpowiadają Twoim potrzebom. Zacznij cieszyć się spokojem i równowagą w swoim życiu. 

Namaste!

Patrycja i Gosia

Patrycja Ługiewicz

Founder, redaktor, autor

Czy umiesz celebrować codzienność? Czy potrafisz cieszyć się małymi rzeczami?

Często dopiero tragedie czy niechciane wypadki wyrywają nas z codziennej rutyny i przypominają co naprawdę się liczy. A gdyby tak traktować każdą chwilę jak wyjątkowy prezent? Doceniać piękno każdego dnia i wyjątkowość ludzi, którzy Cię otaczają?

Ale jak to zrobić?

Odpowiedź jest prosta. 

Zagubienie, które pozwoliło mi odnaleźć to, co liczy się najbardziej

Zanim dotarłam do odpowiedzi, spędziłam parę lat, gubiąc się szukając miejsca, które da mi szczęście, upatrując innych ludzi jako „dawców radości” a nawet tracąc nadzieję na to, że kiedykolwiek znajdę rozwiązanie tej życiowej zagadki. Dorastałam pod sporą presją społeczeństwa, wierząc że powinnam spełniać oczekiwania innych. Przegapiłam okres buntu jako nastolatka i zaczęłam buntować się jakieś 10 lat później. 

Mając 22 lata, wyjechałam do Azji, gdzie rozpoczęłam prawie 3-letnią przygodę życia. Miałam możliwość poznania ludzi z całego świata i po jakimś czasie doszło do mnie jedno: wszystkim nam doskwiera to samo. Jest tym nieskończona pogoń za nieistniejącymi ideałami, poczucie niewystarczalności, zagubiona pewność siebie… Argentyńczycy, Australijczycy, Włosi, Hindusi, Indonezyjczycy – wszyscy borykamy się z tym samym.

To jedno panaceum – wdzięczność

Dużo rozmawiałam i dużo obserwowałam. Biorąc pod uwagę własne doświadczenia i potrzeby, otaczających mnie osób, uświadomiłam sobie, że to właśnie praktyka wdzięczności jest tą brakującą cegiełką – elementem, o którym nie uczą nas w szkołach i który może nie być znany pokoleniu naszych rodziców. 

Każdy z nas ma jakąś historię. Każdy z nas niesie na plecach worek pełny różnorodnych doświadczeń, które przyczyniły się do tego, w jakim miejscu jesteśmy obecnie. Każdy z nas może doświadczać trudności. One przecież są wpisane w nasze życie.

Ponadto, każdy z nas każdego dnia może praktykować wdzięczność. Dla jednych jest to rytuał, dla innych nawyk… Dla mnie jest to styl życia. I do takiego postrzegania zachęcam również Ciebie. Bez względu na to, gdzie jesteś, co robisz i jak się czujesz, ZAWSZE jest coś za co możesz być wdzięczna. 

Możesz być wdzięczna za ludzi, którzy są blisko Ciebie i dla których jesteś ważna; za zdrowie; za zmysły, które pozwalają Ci być częścią otaczającego świata; za słońce na niebie; za zielone lasy. Można tak wymieniać w nieskończoność. Czy potrafisz dostrzec z jak wielu prezentów składa się Twój dzień? 

Wiele milionów ludzi na świecie nie ma tych rzeczy, co Ty (i, co ciekawe, wielu z nich nadal jest szczęśliwych). 

Popatrz na obecny dzień, jak na jednorazową szansę, która nigdy nie powróci. Szansę na spędzenie czasu z osobami, które kochasz. Szansę, aby zrobić krok w kierunku Twoich marzeń i celów. Szansę na poczucie wdzięczności za to, co masz i doświadczenie radości z tym związanej.

Jak praktykować wdzięczność?

Od dziecka jestem ogromną pasjonatką pisania, koniecznie na papierze. W domu rodzinnym znajduje się pudło ze wszystkimi pamiętnikami, które zapisałam od 7-ego roku życia, kiedy zaczęłam je prowadzić. Dzisiaj wiem, że pisanie pozwalało mi radzić sobie z emocjami, wyrażać je na swój sposób oraz przyglądać się zmianom, jakie zachodziły we mnie w okresie dorastania.

Dwa lata temu zdecydowałam, że chcę dać Polkom proste narzędzie, które pozwoli im zatrzymać się każdego dnia na chociaż parę minut oraz poznać siebie lepiej. Z taką intencją powstał Dziennik Autorefleksji – przewodnik na drodze rozwoju świadomej kobiety oraz wsparcie w wyjątkowej podróży do uważnego i świadomego życia z pasją.

Dlaczego o tym wspominam? 

Bo praktyka wdzięczności jest jednym z pięciu kluczowych elementów Dziennika. Zachęcam Cię do tego, abyś każdego dnia, rano lub wieczoram, znalazła chwilkę dla siebie i dokończyła to proste, ale jak znaczące zdanie: 

„Dzisiaj czuję wdzięczność za…” albo „Dzisiaj jestem wdzięczna za…” 

Różne sposoby na wdzięczność

Samo myślenie nie wystarczy. Koniecznie to zapisz. Nasza pamięć jest ulotna i za tydzień wdzięczności dnia dzisiejszego, już wylecą Ci z głowy. Stwórz swoją własną przestrzeń, która pozwoli Ci gromadzić te momenty.

• Możesz założyć swój własny notes wdzięczności, w którym każdego dnia będziesz zapisywać jedną albo kilka rzeczy, za które jesteś wdzięczna.

• Możesz też skorzystać z Dziennika Autorefleksji, w którym jest przestrzeń na trzy wdzięczności każdego dnia (oprócz tego, jest również miejsce na priorytety na dany dzień; emocje, które odczuwasz; najpiękniejsze chwile oraz lekcje i refleksje, bo przecież nic nas tak dobrze nie uczy, jak własne doświadczenia).

Dla czytelniczek portalu Yoginki.pl przygotowałam specjalny kod rabatowy „YOGINKI” na zakup Dziennika Autorefleksji. Wystarczy, że wpiszesz go dodając produkt do koszyka a naliczy się dla Ciebie 15% zniżki.

• Innym pomysłem jest stworzenie listy 365 rzeczy, za które jesteś wdzięczna w danym roku i zapisywanie po jednej rzeczy każdego dnia.

Praktyka wdzięczności jest naprawdę prosta, jeśli tylko zdecydujesz się zacząć. Kiedy wejdzie Ci w nawyk, zaczniesz zauważać, że nie czujesz jej tylko wtedy, kiedy piszesz lub o niej myślisz, ale w ciągu całego dnia. W ten sposób stanie się Twoim sposobem na życie. 

Wszystkie emocje są dobre

Pamiętaj, że praktykowanie wdzięczności nie oznacza zamykania się na trudne uczucia – one też są częścią Twojego życia. Warto pozwalać sobie na odczuwanie pełnego wachlarzu emocji. Chwile smutku, sprawią że doświadczenie radości będzie intensywniejsze a momenty złości, rozbudzą w Tobie sprawczość i determinację.

W momentach zmartwień i problemów, pamiętaj o jednym pytaniu: 

„Co zostanie z tego problemu za 5 lat?”

Zazwyczaj odpowiedzią jest, że „prawdopodobnie nic”. To, co pozostanie za 5 lat to chwile radości, magiczne momenty szczęścia, o których zdaża nam się zapominać, koncentrując się na troskach, które są rzekomo ważniejsze. 

Refleksja na koniec

Pamiętaj o tym, że każda chwila jest prezentem. Każdy człowiek jest wartościowy. Każdy moment jest cenny. Nigdy nie traktuj niczego, ani nikogo, jak coś oczywistego i danego raz na zawsze. Nie skupiaj się na błahych problemach. Doceniaj to, co masz i z wdzięcznością patrz w przyszłość.

To co?

Za co jesteś teraz wdzięczna? Daj znać w komentarzu!

Po więcej w temacie wdzięczności zapraszamy na: sferazycia.pl

Angelika Sobucka

właścicielka marki SFERA ŻYCIA, autorka dzienników rozwojowych i coach kobiet.

Jako instruktorka jogi często byłam świadkiem jak uczniowie doświadczają czegoś, co nazywamy „uwolnieniem emocjonalnym”. Płacz podczas jogi to coś pięknego. Niektórzy ludzie odkrywają, że pewne pozy w określone dni powodują, że wybuchają płaczem lub napełniają ich intensywną frustracją z powodu czegoś całkowicie wykraczającego poza ich praktykę.

Medytacja to kolejny sposób na otwarcie się na emocje. Pozwalając swoim myślom przychodzić i odchodzić bez wysiłku, zyskujesz skupienie nawet w chwilach emocjonalnego konfliktu. 

Powszechnie wiadomo, że joga to nie tylko praktyka fizyczna, ale niewiele osób wie, że joga, poza jej właściwościami centrującymi i uspokajającymi, może być również intensywnie emocjonalną podróżą – i ten aspekt praktyki często może zaskoczyć nowych joginów. 

Płacz podczas jogi to głód kontaktu i dotyku

W naszym ultranowoczesnym świecie często możemy stać się od siebie fizycznie zdystansowani, zblokowani przed dotykiem i głębszym połączeniem przez zbyt napięte kalendarze, technologię, która łączy nas z inną rzeczywistością. Niektórzy z nas mogą przez wiele dni nie dotykać ani siebie ani nikogo innego, co może skutkować czymś, co nazywa się „głodem dotyku”.

Dotykanie innych żywych istot, zwłaszcza rzeczywisty kontakt skóry ze skórą, uwalnia w mózgu tak zwane „hormony szczęścia” takie jak serotonina i dopamina. To dlatego przytulanie ukochanej osoby jest takie przyjemne.

Kiedy zbyt długo przebywamy bez dotyku możemy czuć się wyczerpani, puści, smutni i odizolowani. Jeśli instruktor jogi dotknie Cię podczas ćwiczeń może to wywołać powódź emocji od szczęścia przez nagłe uświadomienie sobie ile czasu minęło odkąd Cię ktoś dotknął. Może to skutkować mieszanymi i przytłaczającymi uczuciami.

Fizyczne skupienie w jodze pomaga wydobyć podświadome emocje

Chociaż joga może być fizycznie intensywną aktywnością, pozy i asany podczas praktyki mogą wprowadzić mózg w głęboko skoncentrowany, ale neutralny stan. Pomaga to przetwarzać wszystko co podświadomie Ci przeszkadza, ale do czego nie możesz lub nie chcesz uzyskać bezpośredniego dostępu.

Twój umysł ma możliwość przetworzenia problemów, które trzymałeś pod powierzchnią swojej bezpośredniej świadomości czy to stres, złość czy smutek – a może myląca mieszanka wielu z nich.

Za każdym razem, gdy pracujesz z ciałem, pracujesz także z umysłem i systemem energetycznym – który jest pomostem między ciałem a umysłem.

Joga daje umysłowi sposób na przetwarzanie uczuć, które zakopujemy i odpychamy na bok. Powoduje to zamęt, którego doświadczasz gdy nagle ogarniają Cię emocje na macie, a świadome zlokalizowanie pierwotnego źródła emocji może zająć od kilku sekund do kilku dni. Ale uwierz mi, że cała ta introspekcja jest warta wysiłku. Może to skutkować odkryciem czegoś, czym desperacko chciałaś się zająć.

Ciało fizycznie utrzymuje napięcie emocjonalne i traumy

Od wieków w niektórych kulturach mocno wierzono, że umysł, ciało i to, co można nazwać „duszą” są ze sobą nierozerwalnie związane i nie można leczyć jednej dolegliwości bez zajęcia się wszystkimi trzema warstwami.

Ten holistyczny pogląd na uzdrawianie utrzymuje, że nasze ciała pamiętają i przechowują wszystko, co nam się przydarzyło w życiu, od traumy po intensywną radość. Kiedy fizycznie ożywimy te części ciała, które przechowują emocje, jak to może się zdarzyć podczas jogi, uwalniamy również te uczucia.

Na przykład rozciąganie, otwieranie bioder i pleców może uwolnić stres i niepokój u wielu osób, co jest dobre gdy ten lęk jest łagodny. Fizyczny stres opuszcza ciało i jest delikatnie przetwarzany przez oddech i nasze skupienie. Jeśli jednak niepokój jest bardzo silny, może przytłoczyć, wymagane jest wtedy głębsze skupienie się na wnętrzu i uzdrowienie.

Fizyczne otwarcie, rozciągnięcie mięśni, tkanek i organów przez jogę powoduje, że głęboko zakorzenione lęki i smutki mogą wypłynąć na powierzchnię. Uznanie pierwotnej przyczyny tych uczuć można je pomóc przetransformować mentalnie, emocjonalnie i fizycznie.

Zachęcam wszystkich, którzy mogli doświadczyć emocjonalnego uwolnienia podczas zajęć jogi, aby postrzegali to jako prezent i starali się nie bać tego, co ma on nam do zaoferowania. 

Może nawet spróbujesz wcisnąć się w to głębiej i zbadać to co może być głęboko zakorzenionym źródłem tych uczuć. Pozwól sobie na płacz podczas jogi, daj upust temu co tam drzemie.

Co się właściwie dzieje kiedy doświadczamy silnych emocji podczas jogi? 

Wszystko zaczyna się od myśli – Myślimy o czymś co wydarzyło się w przeszłości lub wydarzy się w przyszłości, a co inicjuje wymianę chemiczną w naszym mózgu. Wymieniamy neuroprzekaźniki, związki chemiczne i hormony. Według naukowców ten proces trwa do 90 sekund. Chociaż sama myśl może być krótkotrwała, nasze reakcje cielesne mogą trwać znacznie dłużej, pomyśl o drżących nerwowo dłoniach po prezentacji dla większej ilości osób, którą przedstawiłeś chwile wcześniej.

Joga wkracza w ten bliźniaczy „chemiczno-fizyczny” krajobraz emocjonalny i robi coś zupełnie wyjątkowego. Działa na miejsce, w którym często te emocje, doświadczenia i urazy są przechowywane, czyli na nasze powięzi.

Mięśnie to dwa szczepy białek ułożone razem. A potem to białko jest owinięte kolagenem, który jest właśnie powięzią.

Powięź jest tkanką łączną otaczającą i splatającą całe ciało i jest to dość ważne. Powięź reaguje na traumę czy to fizyczną czy emocjonalną. Powięź składa się głównie z kolagenu i w 70% z wody. A więc kiedy powięź jest uszkodzona i następuje trauma emocjonalna, powięź odwadniana się. Kiedy następuje odwodnienie wywołane urazem, nasza powięź staje się mniej przewodząca, gęstnieje i staje się lepka – jak głosi teoria.

Intuicyjnie przyjmujemy pewne postawy kiedy coś czujemy. Kiedy czujemy się szczęśliwi nasza klatka piersiowa jest otwarta, nasz kręgosłup jest wyprostowany. Kiedy czujemy się przygnębieni zwykle zaokrąglamy plecy i zapadamy się w klatce piersiowej. Kiedy to się powtarza nasza postawa krzepnie i tworzysz solidną strukturę powięzi, która zasadniczo reprezentuje to, co czuliśmy przez dłuższy czas.

To co dzieje się w jodze, polega na tym, że kiedy zaczynamy poruszać ciałem, rozciągać i nawadniać powięź emocje, które utknęły w sieci tej kolagenowej tkanki, są uwalniane. Joga to nic innego jak delikatny wewnętrzny masaż.

Pierwszy krok w inteligencji emocjonalnej to to aby móc powiedzieć, co czujesz. Teraz to prawie tabu, nie możemy nazwać silnych emocji takich jak złość, zazdrość, zawiść czy uczucie porzucenia.

Prawie nie do przyjęcia jest powiedzenie: „Jestem dzisiaj naprawdę zły i zazdrosny”. Często to słowne dławienie się wynika z przebywania w środowisku, które nie sprzyja szczerości emocjonalnej. Joga to sposób emocjonalnego uwalniania i możliwość ponownego połączenie ludzi z ich emocjami. Pamiętaj, że punktem wyjścia jest zawsze ciało.

Skąd się bierze płacz podczas jogi?

Mówiąc wprost, w naszym codziennym życiu trzymamy się emocji, które po prostu muszą się wydostać. Praktyki kulturowe i społeczne nauczyły nas po prostu zachowywać się “właściwie”. Ile razy zastanawiałeś się nad rozmową z kimś, po której mówiłeś do siebie „Powinienem był to powiedzieć”..

Albo ile razy ktoś zapytał czy wszystko w porządku, a Ty mimo rozrywającego smutku mówiłeś  „wszystko w porządku”?

A może miałeś ciężki dzień w pracy? A może kilka trudnych tygodni z dziećmi? A może kilka trudnych miesięcy w toksycznym związku?

Słowa, których nie wypowiadamy i których nie wysyłamy w eter zdają się pozostać w środku. I zgadnij co? Te małe robale mnożą uczucia, takie jak gniew i osiadają w ciele.

Czy kiedykolwiek czułeś się tak zestresowany, że zaczynał boleć Cię kark?  A może zgrzytasz zębami podczas snu? Te niewypowiedziane słowa lub uczucia mogą stać się faktycznymi fizycznymi zaburzeniami organizmu. 

Kiedy poddajesz swoje ciało 60 minutowej sesji jogi, mówisz swojemu mu ciału, że w rzeczywistości zasłużyłeś odpoczynek i czerpiesz radość ze świadomego oddychania i to jest w porządku. Właśnie tak możesz zatrzymać niekończący się strumień bezsensownych lub pochłaniających wszystko myśli, które ma każdy z nas.

Stawiając się na macie mówisz do siebie, że jesteś wystarczająco ważny, aby skierować ku sobe pełną uwagę.

Bądź tak uprzejmy dla siebie jak dla osoby, którą naprawdę kochasz.

Płacz podczas jogi na zajęciach grupowych

Z pewnością na zajęciach jogi łzy są tak samo mile widziane jak chichot i sama joga. Nie martw się, nie zaciągnę Cię na środek sali, żeby pokazać wszystkim tak doskonały przykład emocjonalnego uwolnienia. Pinky promise.

Wysyłam Tobie całą moją miłość, nie bój się płakać i dawać ujścia emocją, które chcą z Ciebie wyjść. Przyjmuj je z akceptacją i czułością.. 

Zawsze sugeruje znalezienie sobie nauczyciela jogi, któremu możesz w pełni zaufać, aby zachował dla Ciebie taką wrażliwą przestrzeń.

Jeśli doświadczasz tego rodzaju emocjonalnego uwolnienia to pamiętaj, że to prezent. Płacz podczas jogi to oczyszczenie. 

Namaste!

Patrycja Ługiewicz

Founder, redaktor, autor

Numerologia to nauka, która przedstawia znaczenie różnych liczb, kombinacji liczbowych, liter i symboli w Twoim życiu. Numerologia może pomóc w zrozumieniu podstawowych wzorców wszechświata i ujawnieniu nowych prawd o tym kim jesteśmy. Przedstawimy Wam poniżej główne liczby występujące w naszym życiu, to co oznaczają oraz jak je wyliczyć. 

Czym dokładnie jest numerologia?

Czy zdarzyło Ci się kiedyś spojrzeć na zegar dokładnie o 11:11 lub 22:22? Zastanawiasz się, dlaczego tak często spotykasz osoby urodzone tego samego dnia miesiąca? Albo dlaczego Twoja “szczęśliwa liczba” pojawia się w najbardziej nieoczekiwanych miejscach np. na rejestracjach samochodowych? Odpowiedzi, których szukasz kosmiczny wojowniku, są osadzone w ezoterycznych mocach cyfr. Numerologia to mistyczne studium liczb.

Podobnie jak astrologia, planety i znaki zodiaku są powiązane z określonymi atrybutami w astrologii, zgodnie z naukami numerologii pewne liczby są powiązane z określonymi cechami lub tematami. Liczby te służą do wglądu w osobowość, przyszłe wydarzenia, a nawet większy cel życia. Numerologia ujawnia też wiek Twojej duszy.

Numerologia jest niesamowitym towarzyszem astrologii. Połączenie tych nauk pozwala na większe zrozumienie siebie, swoich zachowań, potrzeb, dając więcej niuansów dopełniających horoskop. 

Numerologia jest również doskonałym narzędziem do zrozumienia powtarzających się cyfr. Dzięki numerologii możesz wiele analizować np. adres zamieszkania. Zobaczysz jak zaczniesz wszędzie dostrzegać powtarzające się wzorce.

Numeryczne powtórzenia i synchroniczność były obserwowane od tysięcy lat. Numerologia chaldejska opiera się na starożytnych praktykach babilońskich, a kabalistyczne studia mistycyzmu żydowskiego badają powtarzające się cyfry w Starym Testamencie. 

Praktykowana dzisiaj numerologia opiera się głównie na naukach starożytnego greckiego filozofa Pitagorasa.  Był on genialnym matematykiem, ale interesowały go nie tylko rozwiązania ilościowe. Uważał, że świat fizyczny składa się z energetycznych wibracji liczb i opracował system, który odpowiadał literom liczb całkowitych. Jego praktyka była badaniem wzajemnych połączeń numerycznych.

Czym jest liczba ścieżki życia?

Twój numer ścieżki życiowej jest prawdopodobnie najważniejszym aspektem numerologicznym, który należy wziąć pod uwagę. Ta liczba jest określana na podstawie daty urodzenia i reprezentuje to kim jesteś. Wskazuje konkretne cechy, które są obecne w Twoim życiu.

Czym są liczby mistrzowskie, liczby dusz i liczby aniołów?

Kiedy zaczynamy uczyć się numerologii ilość informacji może być przytłaczająca. Mowa o wielu kombinacjach i znaczeniach. Liczby mistrzowskie, liczby dusz, liczby aniołów… i wiele więcej. 

Liczby mistrzowskie

Obliczając numer naszej drogi życiowej, czy dowolne liczby w naszym portrecie numerologicznym sumujemy je do formy jednocyfrowej. Istnieją jednak wyjątki od tej reguły: 11, 22 33 i 44. Te liczby są uważane za „mistrzowskie” i mają większy potencjał niż inne.

Dlaczego są tak wyjątkowe? Ponieważ mają podwójną wibracje. Posiadanie takiego układu może dawać sporo energii i ogromny potenciał, ale należy pamiętać, że zarówno w pozytywny jak i negatywny sposób.

Ważne, aby pamiętać, że liczby mistrzowskie zwykle znajdują się w naszej ścieżce życiowej. Jeśli pojawiają się jako część portretu numerologicznego, nie należy ich sumować do liczby jednocyfrowej.

Liczby dusz

Twój numer duszy znany również jako pragnienie duszy reprezentuje to, czego najbardziej pragniesz. To czego głęboko pragnie Twoja dusza w tym obecnym życiu. To kim jesteś u podstaw i czego potrzebujesz, aby być szczęśliwym. W przeciwieństwie do numeru ścieżki życia, który jest obliczany przez zsumowanie wszystkich cyfr daty urodzin, liczba duszy jest obliczana przy użyciu systemu pitagorejskiego, który przypisuje do każdej litery jednocyfrową liczbę. A to 1, B to 2, C to 3 i tak dalej.

Aby obliczyć swój numer duszy zsumuj wszystkie samogłoski swojego imienia i nazwiska, aż otrzymasz jednocyfrową liczbę. 

Liczby aniołów

Jeśli kiedykolwiek spojrzałeś na zegar o 11:11 lub cena do zapłaty przy kasie wynosiła 66,66 zł to znasz już pojęcie liczb aniołów. Liczby aniołów to powtarzająca się sekwencja liczb działająca jak wiadomości z wszechświata.

Każda liczba w numerologii ma swoją własną wibrację im częściej widzisz tę liczbę tym silniejsza staje się wibracja. Jeśli widzisz często powtarzającą się liczbę, nie ignoruj ​​jej! To może być wszechświat, który próbuje Ci coś powiedzieć.

Jak obliczyć numer swojej ścieżki życiowej?

Najłatwiejszym sposobem na rozpoczęcie pracy z numerologią jest analiza naszej daty urodzenia. Dodaj do siebie wszystkie cyfry w dacie swojego urodzenia do otrzymania jednocyfrowego wyniku. Pamiętaj o wyjątkach jakimi są liczby mistrzowskie. 

Numer ścieżki życia jest podobny do astrologicznego znaku słońca: ujawnia Twój największy cel,  słabe strony, talenty i ambicje. Twój numer ścieżki życiowej ujawnia też aspekty z przeszłościm dlaczego pewne wydarzenia miały miejsce i co nas czeka w przyszłości. Mówiąc najprościej łatwo w tym wszystkim wpaść w liczbowe szaleństwo. 

Załóżmy, że masz urodziny 15 grudnia 1992 r. Aby obliczyć numer ścieżki życiowej, zmniejsz każdy składnik tej daty do jednej cyfry:

Miesiąc, 12 jest zredukowany do 1 + 2 = 3 .

Data 15 jest zredukowana do 1 + 5 = 6 .

Rok 1992 jest zredukowany do 1 + 9 + 9 + 2 . To równa się 21. Wtedy 21 zostaje zredukowane do 2 + 1 = 3 .

Następnie dodajemy zredukowane liczby miesiąca, daty i roku (3 + 6 + 3) i dochodzimy do 12. Na koniec dodajemy 1 + 2 i osiągamy 3. 

Jeśli urodziłeś się 15 grudnia 1992 r., Twoja Ścieżka Życia to 3.

Jak obliczyć liczbę przeznaczenia?

Tutaj pomaga nam starożytny kumpel Pitagoras. Zgodnie z jego teoriami, niektóre litery mają określone wartości liczbowe, które wyglądają następującą:

1 = A, J, S

2 = B, K, T

3 = C, L, U

4 = D, M, V

5 = E, N, W

6 = F, O, X

7 = G, P, Y

8 = H, Q, Z

9 = I, R

Aby obliczyć liczbę przeznaczenia dodaj liczby swojego pełnego imienia i nazwiska (pierwsze imię , drugie imię, nazwisko), redukując każde do jednej cyfry i dodając ich sumy.

Na przykład moje imię i nazwisko ujawnia mój Numer Przeznaczenia: PATRYCJA (7+1+ 2+ 9 + 7+3+1+1= 31= 3+1= 4) MARIA  (4+1+9+9+1 = 24 = 2+4 = 6) ŁUGIEWICZ (3+3+7+9+5+5+9+3+8 = 52= 5+2 = 7), co daje liczbę przeznaczenia 8 (ponieważ 4 + 6 + 7 = 17= 1+7 = 8).

Liczba przeznaczenia daje nam wgląd w to, jak wyrażasz swoje największe cele. 

Interpretacje liczb w numerologii

Teraz, kiedy już obliczyłeś swoją liczbę ścieżki życia i liczbę przeznaczenia nadszedł czas, aby dowiedzieć się co naprawdę oznaczają te cyfry..

Numerologiczna 1

Tak jak Baran pierwszy znak zodiaku, liczba ta dotyczy działania i inicjacji, tak w numerologii 1 jest powiązany z ruchem do przodu. 1 symbolizuje pionierskiego ducha, niezależność i wrodzone zdolności przywódcze. W zły dzień może być nieco apodyktyczny lub chełpliwy, ukrywając wszelkie niepewności za nadmiernie rozwiniętym poczuciem własnej ważności. Musi pamiętać, że choć jest pierwsza, to bardzo szybko może stać się najbardziej samotną liczbą ze wszystkich. Nawet najbardziej autonomiczne jedynki potrzebują wsparcia przyjaciół, rodziny i miłości

Numerologiczna 2

2 wiąże się z wrażliwością, równowagą i harmonią. W numerologii wibracja 2 przyjmuje rolę mediatora, tworząc harmonię, łącząc przeciwne siły poprzez współczucie, empatię i życzliwość. 2 jest powiązany z intuicją, a jeśli liczba ta pojawi się jako Ścieżka Życia lub liczba przeznaczenia jednostka będzie wyczulona na subtelne zmiany energii i niuanse emocjonalne. Ponieważ 2 jest niesamowicie wrażliwe więc musi uważać żeby nie skończyć z uczuciem niedoceniania. 2 musi unikać szukania zewnętrznej walidacji, a zamiast tego uświadomić sobie, że równowaga już istnieje wewnątrz niej.

Numerologiczna 3

Dla 3 najważniejsza jest komunikacja i sposób wyrazu. 3 jest bardzo uzdolniony w ekspresji, płynnie dzieląc się innowacyjnymi i pionierskimi koncepcjami poprzez sztukę, pisanie i przemawianie. Jej praca inspiruje, motywuje i podnosi na duchu innych, a 3 odnajduje wielką radość, która sprawia, że ​​inni się uśmiechają. Wiadomo jednak, że 3 jest dość nastrojowa, a jeśli czuje się niezrozumiana może całkowicie się wycofać. Ucieczkowe tendencje Trójki można łatwo złagodzić ćwicząc  uważność: przy tak aktywnej wyobraźni ważne jest, aby 3 znalazła chwile spokoju, aby zresetować  i naładować się.

Numerologiczna 4 

W numerologii 4 ma energię silnie uziemiającą energię i koncentruje się na wzmacnianiu swoich korzeni. 4 zdecydowanie wierzy w świat fizyczny i wie, że inwestowanie w solidną infrastrukturę jest niezbędne. Praktyczna, pracowita i odpowiedzialna wibracja cyfry 4 koncentruje się na tworzeniu logicznych systemów, które mogą wspierać skalowalny wzrost. Jednak solidność 4 może szybko przekształcić się w sztywność.  4 muszą pamiętać, że zasady mają na celu wzmacnianie, a nie hamowanie. Czwórka łatwo staje się uparta, więc czerpie korzyści z nauki myślenia nieszablonowego. Czwórka poczuje się wyzwolona i zainspirowana, znajdując odwagę do podjęcia kilku odważnych decyzji.

Numerologiczna 5 

Wolnomyślicielska, żądna przygód i postępowa 5 jest definiowana przez wolność. 5 musi doświadczać świata, angażując jego pięć zmysłów: W przypadku 5, lekcje życia zdobywa się poprzez spontaniczne decyzje. Podobnie jak energia Strzelca w astrologii, 5 jest znana ze swojego figlarnego, impulsywnego i żywego ducha. Ale po drugiej stronie swojej charakterystycznej radości życia 5 może stać się niespokojna i niecierpliwa. Ponieważ 5 zawsze jest głodna odkryć, trudno jest mu zaakceptować codzienne obowiązki — w tym zobowiązania zawodowe i interpersonalne. 5 musi pamiętać, że kiedy zmruży oczy, odkryje, że najbardziej ekscytująca eksploracja istnieje na jego własnym podwórku.

Numerologiczna  6 

6 jest znana ze swojego opiekuńczego, wspierającego i empatycznego charakteru. 6 ma zdolność rozwiązywania problemów zarówno w sferze emocjonalnej jak i fizycznej, Pomagając innym w swoim prostym, ale empatycznym podejściu. 6 ma silne poczucie odpowiedzialności i głęboko troszczy się o swoich przyjaciół, rodzinę i kochanków. Ten numer może również łatwo komunikować się z dziećmi i zwierzętami, okazując czułość i ducha opiekuna. Ale czasami ochronna energia 6 może stać się dominująca i kontrolująca. Aby uniknąć dźwigania całego świata na swoich barkach 6 musi nauczyć się budować zaufanie i zrozumienie dla innych: Mówiąc najprościej, każdy musi podążać własną, niepowtarzalną drogą.

Numerologiczna 7 

7 są znane ze swoich zdolności śledczych i umiejętności analitycznych. Astrologicznie liczbę 7 można traktować jako mieszankę energii Panny i Skorpiona: 7 jest niezwykle zorientowana na szczegóły, ale kieruje się wewnętrzną mądrością, a nie namacalną rzeczywistością. 7 ma bystre oko, a jego wnikliwe obserwacje podsyca bystry, pomysłowy duch. Ponieważ potrafi szybko znaleźć wady w prawie każdym systemie, 7 jest trochę perfekcjonistą. Ważne jest, aby ta liczba zrównoważyła swój wrodzony sceptycyzm otwartym umysłem. Nie wszystko będzie niezawodne — ale to właśnie sprawia, że ​​życie jest zabawne.

Numerologiczna 8

8 dotyczy obfitości. W numerologii liczba ta jest powiązana z bogactwem materialnym i sukcesem finansowym. Ambitny i zorientowany na cel, 8 może bez wysiłku objąć pozycje lidera dzięki naturalnemu magnetyzmowi. 8 stosuje myślenie całościowe, aby poszerzyć jego zakres, wbiegając na szczyt dowolnej drabiny, aby osiągnąć niezwykłe wyżyny. Ale z wielką mocą wiąże się wielka odpowiedzialność: 8 to typ pracoholika, a w zły dzień może stać się nadmiernie kontrolująca i zaborczy. 8 wykorzystuje swój sukces, aby pomagać innym ponieważ wie, że nie ma nic cenniejszego niż przyczynianie się do większego dobra.

Numerologiczna 9 

Jako ostatnia cyfra w numerologii 9 oznacza bardzo starą duszę. 9 nie są obce wzloty i upadki. W związku z tym 9 może bez wysiłku syntetyzować duże ilości bodźców, psychicznie łącząc kropki w spójną całość. Misją dla 9 jest osiągnięcie najwyższego stanu świadomości i pomaganie innym także w osiągnięciu tej duchowej świadomości. 9 nie boi się transformacji, a jej plastyczny duch inspiruje innych do odkrywania własnych zakresów świadomości. Ponieważ 9 pod wieloma względami przekroczyła płaszczyznę fizyczną, musi stale pamiętać o zakotwiczeniu się. 9 musi nauczyć się równoważyć abstrakcję z namacalnym, ostatecznie znajdując swoje miejsce na granicy fantazji i rzeczywistości.

Numerologiczna liczba mistrzowska 11 

11 podkręca energię numeru 2 jej celem jest uzdrawianie siebie i innych poprzez wzniosłe zdolności duchowe i energetyczne. Często intuicyjne dary 11 są wynikiem ekstremalnych okoliczności życiowych. 11 nie ma innego wyboru jak tylko pielęgnować talenty pozazmysłowe. W numerologii mistrzowska liczba 11 jest powiązana z duchowym oświeceniem, świadomością i filozoficzną równowagą.

Numerologiczna liczba mistrzowska 22 

Mistrzowska liczba 22  wzmacnia wibracje cyfry 4.  22 jest zainspirowany do tworzenia w sferze fizycznej, ale wykraczając poza rzeczywistość — łącząc to co namacalne i niematerialne. 22 kultywuje wieloletnie dziedzictwo. Zdolności 22 są zwykle produktem ubocznym niestabilności we wczesnym dzieciństwie, która napędza innowacyjne myślenie. Pracowita, kreatywna i niezawodna 22 ma zawsze misję transformacji.

Numerologiczna liczba mistrzowska 33 

Mistrzowska liczba 33 wzmacnia wibracje cyfry 3. Czyli tak naprawdę,  oprócz tego że tak  jak wszystkie liczby mistrzowskie jest postrzegana jako wibracja o starej duszy,  dodatkowo ta wibracja reprezentuje tak zwaną miłość uniwersalną. 33 jest wibracją nauczyciela, przewodnika duchowego oraz inicjatora wszelkich zajęć kreatywnych. 

Dobrze wibrująca 33 jest spokojna, łagodna, wyrozumiała oraz spiesząca z pomocą.

Numerologiczna liczba mistrzowska 44 

Mistrzowska liczba 44 wzmacnia wibracje cyfry 4 . Osoba posiadająca tą wibrację w swoim portrecie numerologicznym będzie charakteryzować się niezwykłą charyzmą zapałem oraz niewiarygodnym intelektem. Jej zadaniem w tym wcieleniu jest nauczenie się panowania ducha nad materią.Jeżeli wibracja ta przejawia się w negatywie,  osoba ją posiadająca będzie miała ogromne skłonności do pracoholizmu,  materializmu i trani.

Czym jest portret numerologiczny? 

Typowy portret numerologiczny jest zestawieniem plus minus 15 podwibracji zawierających się w dacie urodzenia, imieniu i nazwisku oraz pseudonimie.

Taki portret pokazuje nam z jakimi lekcjami będziemy musieli się zmierzyć w tym wcieleniu,  kim byliśmy w poprzednich wcieleniach i jakich lekcji nie udało nam się poprawnie odrobić , będzie również zawierał wskazówki dotyczące tego nad czym musimy pracować w tym wcieleniu aby odpracować swoją tak zwaną negatywną karmę, sprawdzi czy w tym wcieleniu również mamy jakąś karmę do odpracowania , pojawi się też tam prognoza na najbliższy rok numerologiczny i wyjaśnienie jak sobie poradzić z takimi energiami.

Namaste!

Patrycja Ługiewicz

Founder, redaktor, autor

Artfulness tak naprawdę towarzyszy mi całe życie. Jednak dopiero po kursie MBSR dotarło do mnie, że uważność jest kluczem do kreatywności. I odwrotnie w naturalny sposób integrujemy praktyki uważności kiedy zanurzamy się w twórczym działaniu. 

Kreatywność i sztuka to nie coś co bierze się z niczego, boskie natchnienie czy talent.. To czerpanie z zasobów, które mamy dookoła, czytanie znaków i przyglądanie się temu co nas otacza i to wszystkimi zmysłami! Nasycanie się chwilą, właśnie tą która trwa, chłonięcie jej kawałek po kawałeczku. 

Uważność to przebudzenie, świadomość przejścia z chwili na chwilę. To obserwowanie, słuchanie i odczuwanie, a następnie zastanawianie się czego właśnie doświadczyłeś. Uważność to eksperymentowanie i bycie obecnym w procesie, to dostrzeganie nowości i potencjału, pielęgnowanie swojej ciekawości i podążanie za nią. Artfulness to zabawa, która nie ma końca, której zasoby nigdy się nie kończą. 

Aktualnie mamy ciepłe wiosenne dni dlatego obecnie moim ulubionym sposobem praktykowania sztuki opartej na uważności jest wychodzenie na łono natury ze szkicownikiem lub płótnem. Wsłuchuje się w otaczające mnie dźwięki, zapachy, sprawdzam jak odczuwam temperaturę, i teksturę, na której siedzę. Obserwuję światło i cienie, zmieniam perspektywy, a następnie podkładam puste płótno czy kartkę i odrysowywuje to co tworzą cienie. To niezwykłe, że każda kompozycja jest inna i podarowana przez naturę. Teraz jest właśnie taka, a za chwile będzie wyglądać zupełnie inaczej. 

Dlaczego Artfulness jest właśnie dla Ciebie?

Taka forma sztuki jest dla KAŻDEGO.  Żadne umiejętności ani doświadczenie nie są potrzebne! Praktyka artfulnessu pozwala na kontemplację i bycie obecnym w tej danej chwili. 

Praktyka skupiania się na chwili obecnej, przy jednoczesnym spokojnym obserwowaniu swoich myśli i uczuć może zmniejszyć stres, zwiększyć samoświadomość i pogłębić empatię wobec innych. Podobnie jak mindfulness, sztuka i kreatywność zapraszają do wejścia w teraźniejszość, oderwania się od codziennych trosk i biegu. Zaangażowanie się w sztukę wszystkimi zmysłami może pomóc doświadczać jej na wielu poziomach.

Jak odkryłam artfulness? 

Obrazy, szkice czy wiersze nasycone są energią płynącą od twórcy, ale każdy z nas będzie odczytywał je indywidualnie, filtrując przez własne doświadczenia i wspomnienia. To chyba jest najbardziej ekscytujące w sztuce. Dlatego chyba buntowałam się w szkole przeciw wytycznym w interpretacji. Nigdy nie miałam problemu żeby znaleźć to “o co chodziło autorowi”, ale zawsze patrzyłam głębiej. Czułam emocje, widziałam ekspresje, odczytywałam metafory jednak kiedy wychodziłam poza ramy klucza to nikt nie chciał o tym dyskutować. Miałam wielkie szczęście ponieważ plastykę prowadziła wspaniała kobieta, która dawała pełną dowolność tworzenia, łączenia technik, motywów i stylów. 

Kiedy pojechałam z nią na cudowny plener malarski poczułam czym jest sztuka. Bycie w procesie twórczym, kontemplacja, obserwacja, medytacja.. To jest piękne wspomnienie, ciągle żywe w mojej głowie i ciele. Właśnie tam pierwszy raz spotkałam się z artfulnessem, ale także właśnie tam spotkałam się z pierwszą krytyką i wycofaniem.. Wtedy nasilił mi się perfekcjonizm, zaczęłam chować do szuflady swoje dzieła. Mąż mojej pani Sztuki był znanym malarzem, oceniał nasze krajobrazy. I samo to, że byliśmy porównywani bardzo mi się nie podobało, nikt przecież nie chciał czuć się gorszy z powodu obrazu. 

Pamiętam dokładnie mój obraz.. Namalowałam wielkie stare drzewo, rzucające cień na malujące dziewczęta, czerwoną teczkę i kwiaty. Kolory były żywe, jasne, nasycone z obrazu płynęło wielkie światło, energia szczęścia i wdzięczności. Kiedy przedstawiłam wyniki mojej pracy nasz artysta chwycił za pędzel i granatową farbę i wykonał na moim płótnie kilka mocnych, szybkich ruchów. Uwierzcie mi, że w tym momencie miałam łzy w oczach, zaciśnięte zęby i pięści. Kiedy skończył powiedział “ o tak lepiej, brakowało tu cienia “. Ale wiecie coo.. tam nie miało być takiego mocnego cienia. I nagle mój obraz przestał być mój, bo nie odzwierciedlał już mojego stanu emocjonalnego i energetycznego. Dosłownie poczułam jakby ktoś zaburzył mi przepływ energii i stworzył swojego rodzaju skorupę (właśnie taki cień gdzieś we mnie). Wróciłam do pokoju i płakałam, byłam bardzo wrażliwa szczególnie jeśli chodziło o moją twórczość. Od tamtego czasu miałam wielki problem z pokazywaniem swoich dzieł. To był pierwszy “krytyk sztuki” w moim życiu, który sprawił, że perfekcja stała się ważniejsza niż zabawa i droga kreacji. 

Jednak przez te kilka dni doświadczyłam niesamowitego przepływu kreatywności i kreacji. Oglądaliśmy z dziewczynami swoje dokonania i dużo rozmawiałyśmy, ale nikt nikogo nie oceniał, podchodziłyśmy do tego z ciekawością dziecka, mówiąc co MY czujemy i co widzimy swoimi oczami. 

Jak zacząć praktykować artfulness? – ćwiczenia

Przygodę z artfulnessem najlepiej zacząć od kupienia zeszytu i spisywania wszystkich swoich myśli i emocji. Jest to bardzo przydatne w procesie twórczym. Jeśli chcesz poczuć sztukę i zagłębić się w przekaz z niej płynący warto praktykować dwa ćwiczenia, które przedstawiłam  poniżej. Jest to tylko wstęp do odkrywania swojej własnej drogi artysty i artfulnessu. 

Ćwiczenie 1. Medytacja z obrazem 

• Krok 1: Pozbądź się rozpraszaczy

Najpierw odłóż telefon. Social media i  komunikatory mogą poczekać. Wybierz obraz/ szkic, może to być jakiś, który sam namalowałeś/-aś albo taki jaki masz pod ręką. Następnie usiądź przed nim. Pozwól swoim myślom odpłynąć. Może być to trudne, o czym wie każdy, kto próbował już medytacji. W medytacji często koncentrujemy się na oddechu.  To samo podejście sprawdza się w przypadku sztuki – najlepiej skupić się na jednym dziele sztuki i na niczym innym.

• Krok 2: Obserwuj swoją reakcję na dzieło 

Jakie jest Twoje pierwsze wrażenie? Czy obraz sprawia, że ​​coś czujesz? Sztuka może wzbudzać wiele uczuć. Może tajemniczy wyraz twarzy renesansowego portretu w Met sprawia, że ​​czujesz się zaciekawiony albo rozbawiony. Rytmiczne plamy na gigantycznym płótnie Jacksona Pollocka w MoMA mogą wzbudzić emocje, których nie potrafisz nazwać. Albo możesz w ogóle nie doświadczać żadnych emocji – to także jest reakcja emocjonalna. Cokolwiek odczuwasz nie oceniaj tego, pozwól sobie zamknąć na chwile oczy i zobaczyć czy odczuwasz to jakoś w ciele. Wyobraź sobie, że wchodzisz w obraz i stajesz się jego bohaterem. Może to być postać, zwierzę albo abstrakcyjna plama. Daj sobie odczuć krawędzie, kolory, kształty. 

Po chwili otwórz ponownie oczy i spójrz na obraz na nowo. Jakby tamta chwila minęła, a teraz zaczyna się już zupełnie nowy moment. Czy przyciągają Cię jakieś szczegóły? Może to być coś tak prostego jak wdzięczna krzywizna ciała  lub zaskakująca kombinacja kolorów na obrazie. Dlaczego intryguje Cię właśnie ten szczegół? Może ujawnia się właśnie głębsze znaczenie tego dzieła, jakieś skojarzenia? Jeśli nic nie przychodzi Ci do głowy to nic złego.  Niech ciekawość będzie Twoim przewodnikiem, a wzrok pozostaje tylko narzędziem eksploracji.

• Krok 3: Powtórz ćwiczenie z innym dziełem 

Spróbuj zanurkować głębiej. Staraj się regularnie wykonywać taką krótką medytację z różnymi obrazami, dziełami. Najważniejsze jest zwolnienie i skupienie się. Można wybrać się do muzeum i zobaczyć czy zmiana miejsca i dodatkowe rozpraszacze (rozmawiający ludzie, hałasy) wpływają na sposób w jaki odczuwasz sztukę? 

Ćwiczenie 2. Zaciekaw się – szukanie inspiracji 

Znajdź w pobliżu domu lub w ogrodzie jakiś przedmiot, który uważasz za interesujący i który jest wystarczająco mały, aby trzymać go w dłoni. Mogą to być na przykład: szyszka, kamień, kwiatek czy kapsel po piwie. 

1. Podnieś przedmiot i poświęć 5 minut na oglądanie go, obracanie w dłoniach. Możesz go swobodnie przesuwać, przerzucać, dotykać, patrzeć na niego z różnych kierunków, zwracać uwagę na kolory, wzory, kształty, tekstury itp. Im więcej szczegółów wyłapiesz tym lepiej. 

Wyobraź sobie, że nigdy w życiu nie widziałeś tego przedmiotu, jakbyś nie wiedział do czego służy i jakie jest jego przeznaczenie. Jakbyś był małym dzieckiem, które dopiero się tego uczy. 

2. Bądź świadomy tego co robisz. Jeśli umysł błądzi, skieruj swoją uwagę z powrotem na obiekt, na który patrzysz. Jeśli zauważysz, że się napinasz, świadomie zachęcaj swoje ciało do relaksu, połącz się z oddechem i uwalniaj napięcia razem z nim. Następnie spójrz ponownie na swój obiekt, pozwalając swoim oczom poruszać się po nim swobodnie w dowolnym kierunku. Bez oceny, wpływania, wymuszania..

Jeśli czujesz, że  zaczynasz się nudzić lub Twoja uwaga przeskakuje gdzie indziej, a jeśli tak się dzieje to bardzo delikatnie skieruj ją z powrotem na obiekt. 

3. Odłóż na jakiś czas przedmiot i wróć ponownie do tego ćwiczenia. Czy Twoje postrzeganie tego na co patrzysz pozostaje takie samo? A może się zmieniło? Jeśli tak, to w jaki sposób?

4. Zapisz wszystko czego doświadczyłeś w swoim zeszycie. Napisz jak się czułeś przy tym ćwiczeniu. Może na początku wydawało Ci się to głupie i bez sensu? A może nadal tak uważasz? Każda odpowiedź jest dobra, bo jest TWOJA, autentyczna i prawdziwa. 

Wspaniałą praktyką mindfulnessową jest także ćwiczenie z rodzynką, które opisze Wam w kolejnym artykule. Koniecznie dajcie znać co myślicie o artfulnessie i jak się sprawdzają ćwiczenia!

Patrycja Ługiewicz

Founder, redaktor, autor

Czy wiesz, że każdy z nas ma swój własny język snów? Ile razy obudziłeś się rano wiedząc, że to co Ci się przyśniło miało znaczenie? Założe się, że niejednokrotnie zaglądałeś do sennika czy Googla w celu interpretacji swojego snu jednak nie wiedziałeś jak to odnieść do swojego życia. 

A co jeśli powiem Ci teraz, że każdy z nas śni w swoim własnym, niepowtarzalnym języku? Dzieje się tak, ponieważ każdy z nas ma własne skojarzenia (zdobyte na przestrzeni całego życia lub poprzednich wcieleń)  z różnymi symbolami, zwierzętami, ludźmi, miejscami czy rzeczami.

Przykład:  Śnił Ci się pies. Jeśli jesteś osobą, która miała traumatyczne doświadczenie z psem w przeszłości, ukazanie się psa we śnie nie będzie pozytywnym skojarzeniem. Jednak dla kogoś kto jest miłośnikiem psów już tak. 

Dlatego kiedy próbujesz rozszyfrować swój sen w internetowych sennikach naturalne jest, że czujesz, że to co odkryłeś nie współgra z tym jak czułeś się we śnie.

Język snów – emocje i dynamika marzeń sennych

Śnienie to komunikacja między naszym świadomym umysłem a naszym nieświadomym umysłem, pomagająca ludziom tworzyć całość, mówi. „Sny są pomostem, który umożliwia przemieszczanie się tam iz powrotem między tym, co myślimy, że wiemy, a tym, co naprawdę wiemy”.

Ważne jest, aby wziąć pod uwagę uczucia i emocje, które są obecne również w naszych snach. Jaka była ogólna energia snu? Co próbowałeś zrobić? Czy widziałeś się jako obserwator czy brałeś czynny udział?

Tego typu pytania dają wskazówki do dalszej interpretacji. Pamiętam dokładnie kiedy kilka lat temu trafiłam do wspaniałej terapeutki, która kazała mi zapisywać swoje sny od razu po przebudzeniu, a później wspólnie ze mną interpretowała je. 

To właśnie ona pokazała mi, że każdy z nas ma własny język snów dlatego nie można jednoznacznie interpretować symboli, osób czy sytuacji. Przekaz ze snu jest połączeniem wszystkich rzeczy, których doświadczasz w swoim śnie. 

Aby zrozumieć swoje sny ważne jest, aby nauczyć się tego swojego języka marzeń.

Wymaga to cierpliwości, czasu i praktyki jak z nauką każdego języka. Ale biorąc to pod uwagę, że jest to tak osobiste i powiązane ze skojarzeniami, które już masz, nauczenie się tego będzie dużo prostsze.

Każdej nocy kiedy kładziemy się spać i wkraczamy do świata snów, korzystamy z uniwersalnej mądrości i energii wewnętrznego źródła.

Kiedy świadomie zaczniesz wykorzystywać wskazówki od swoich Duchowych Przewodników, Wyższego Ja i nieskończonej mądrości, możesz zacząć dostosowywać swoje życie do tego czego pragniesz.

Jak poznać swój własny język snów?

Oto ćwiczenie, które możesz wykonać, aby rozpocząć odblokowywanie swojego języka snów:

• Przed snem poproś o senne wskazówki i ujawnienie się pragnień Twojego serca. Kiedy budzisz się rano i przypominasz sobie sen, który właśnie miałeś, nie ruszaj się i miej zamknięte oczy. Pozostań w intuicyjnej przestrzeni między światem snów, a życiem na jawie. Przywołuj i powtarzaj swoje marzenie w kółko.

• Poproś swoją intuicję, aby poprowadziła Cię do symboli (ludzi, miejsc, zwierząt lub rzeczy), na które powinieneś zwrócić uwagę. Zadaj sobie w głowie pytanie.

• Kiedy już ustalisz, na co musisz zwrócić uwagę ze swojego snu, zapytaj swoją intuicję:

„Co to oznacza dla mnie?” „Jak to sprawia, że ​​się czuję?” „Co czułem w związku z tym we śnie?” „Jak to może być odbiciem czegoś z mojego życia?”

Pozwól swojej intuicji odpowiedzieć i udzieli wskazówek. Postaraj się nie oceniać tego, co się pojawia i po prostu bądź otwarty na otrzymanie tego czym Twoje Wyższe Ja chce się z Tobą podzielić.

Wykonuj tę praktykę w medytacyjnej i intuicyjnej przestrzeni, staraj się trzymać z dala od umysłu i myślenia ego. Jeśli na początku nie pojawi się intuicyjny wgląd, w porządku, spróbuj ponownie następnego ranka z innym snem.

Jak analizować swoje sny? 

Jednym z największych mitów na temat analizy snów jest to, że istnieje zestaw sztywnych zasad przy interpretacji. Każda osoba jest wyjątkowa, więc nie ma żadnej złotej recepty.

Sny można zrozumieć tylko w szerszym kontekście rozwoju i odkrywania siebie jednostki. Określ jak się czułeś we śnie . „Czy byłem przestraszony, zły, skruszony itp.? Czy następnego ranka nadal odczuwam te uczucia? Jak wyraźnie czuję te emocje? ”

Jung określił sny jako „pełen uczuć kompleks pomysłów”. Innymi słowy nasze nieświadome ja zawsze wzywa nas do wczucia się w nasze idee, myśli i działania, aby uzyskać głębsze poczucie tego, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy.

Rozpoznaj powtarzające się myśli w snach i życiu codziennym np.  „Nie rozumiem.” Lub „Nie dam rady”. Następnie zadaj sobie pytanie, czy miałeś takie myśli przez cały dzień. Jeśli tak, w jakich sytuacjach się pojawiały?

Oczywiście może istnieć zbiorowe znaczenie dla pewnych uniwersalnych symboli, które mają jakiś wpływ na naszą wewnętrzną analizę i rozwój, ale o wiele bardziej interesuje mnie to dokąd śniący idzie z symbolem i z czym go łączy.

Tak więc, nawet jeśli istnieją pewne uniwersalne symbole, mają one różne znaczenie dla różnych ludzi. Uważam, że wszyscy jesteśmy wyjątkowi i mamy bardzo osobiste historie, które wpływają na symbole, przedmioty, smaki i zapachy, które kojarzymy z konkretną historią snu lub wydarzeniem.

Pamiętaj, że jesteś ekspertem. Nie ma lepszych ekspertów od Ciebie jeśli chodzi o własną psychikę, więc nie przestawaj ufać swojemu wewnętrznemu przewodnikowi.

Twój język snów – spersonalizowana interpretacja

Ja ostatnio miałam sen o owsiance i wiecie co nawet taki sen ma znaczenie! Zaczęłam od zadania sobie pytania:

Czy byłam sama z moją owsianką? Czy byłam w środku czy na tarasie? Czy owsianka była dobra, a może rozgotowana? Co dla mnie symbolizuje owsianka? Czy są jakieś wspomnienia, które mogę powiązać z jedzeniem płatków owsianych? Czy pamiętam pierwszy raz kiedy jadłam płatki owsiane na śniadanie? Jak moja mama robiła płatki owsiane i czy robię to tak samo jak dorosła? 

I szok dokładnie doszłam do tego, że powtarzam moją mamę i tak bardzo poczułam połączenie z nią podczas tego snu. I wiecie co nie znoszę teraz owsianki przez to, że mama dbała o to żeby była często na stole. Zaczęłam się zastanawiać czy nie powtarzam zachowań mamy, które teraz mi “nie smakują”.  I tak zaczęła się dedukcja. 

Sny to dla mnie niesamowicie ciekawy temat i są wspaniałym wewnętrznym drogowskazem. Od kiedy pamiętam wertowałam kartki sennika mojej przyjaciółki w celu interpretacji snu dopóki nie dowiedziałam się, że każdy ma swój własny język snów. Teraz traktuje to jak formę rozmowy z samą sobą, zadaje sobie pytania i czekam na to co podsunie mi moja intuicja. 

Patrycja Ługiewicz

Founder, redaktor, autor

Prysznic jest chyba najlepszym miejscem do rozpoczęcia praktyki medytacyjnej z wielu powodów. To czas kiedy jesteś sami, z dala od codziennych rozpraszaczy. Idziemy tam z intencją oczyszczenia ciała, a przy okazji również umysłu. Nawet jeśli jesteśmy bardzo zajęci i biegamy cały dzień od jednych zadań do drugich to prysznic i tak trzeba wziąć. Nie ważne czy medytacja pod prysznicem trwa 3 czy 15 minut, spędź ten czas skupiając swoją uwagę na chwili obecnej z życzliwością i ciekawością. 

Pozwól sobie na odnalezienie odrobiny wewnętrznego spokoju, na zbudowanie rytuału (nawyku), który wzmocni poczucie bezpieczeństwa i stabilności. 

Możesz wyobrażać sobie, że zamiast pod prysznicem stoisz pod wodospadem. Woda obmywa z nieprzyjemnych uczuć, emocji, myśli, napięć w ciele i wszystkiego co chcesz oddać. 

Jak wykonać medytacje pod prysznicem?

1. Znajdź optymalną temperaturę wody, powinna być ciepła i kojąca.
Zamknij oczy i zacznij świadomie oddychać. Poczuj, jak oczyszczająca para przepływa przez nozdrza i wyobraź sobie jak rozszerza się w klatce piersiowej. Zrób wydech i uwolnij napięcie i negatywne myśli. Rozluźnij całe ciało i wyobraź sobie, że woda ma ciemnoniebieski kolor. Poczuj jak płynnie po głowie w dół szyi, ramion, dłoni, opuszków palców, pleców, klatki piersiowej, ud, łydek, palców u nóg, a następnie spływa do odpływu ze wszystkim co zebrała.

2. Odwróć się twarzą od strumienia prysznica i unieś podbródek do góry. Wyobraź sobie, że woda zmienia się teraz w pomarańczową. Skoncentruj się na miarowym rytmicznym bębnieniu wody. Kontynuuj głębokie oddychanie, ale skup się tylko na tym odczuciu stukania na skórze. Poczuj jak aktywuje się energia, delikatnie pobudza krążenie.

3. Teraz wyobraź sobie, że woda zmienia się w jasne, białe światło. Wyciągnij ręce do góry. Białe światło wody to pozytywna energia, miłość, uzdrowienie, przebaczenie, radość, wdzięczność, zaufanie, dawanie, więź i jedność. To teraz płynie wokół ciebie, na ciebie, do ciebie.

4. Weź kilka ostatnich oddechów, a następnie powoli wyjdź ze strumienia wody i otwórz oczy.

Medytacja pod prysznicem to najlepsza opcja żeby zacząć przygodę z uważnością i medytacją. Pamiętaj, że robisz to dla siebie. Eksploruj, zaciekawiaj się, obserwuj i poznawaj własne ciało.

Patrycja Ługiewicz

Founder, redaktor, autor